Moto 7 Pomiędzy zaborcami

Po tej części kraju najprzyjemniej jeździ się drogami wojewódzkimi, tzw. żółtymi. Są w większości już po remontach i można cieszyć się gładkim asfaltem. Lokalne drogi również potrafią przyjemnie zaskoczyć stanem nawierzchni i seriami ekscytujących zakrętów. Miłośnicy wzgórz i formacji skalnych będą oczywiście zawiedzeni, ale w tym regionie przyciąga coś zupełnie innego - sielski krajobraz, cisza, i praktyczny brak turystów. Naszych propozycji nie należy traktować jako jednej polecanej trasy. To raczej zbiór punktów, który możecie wykorzystać w planowaniu własnej podróży. Jeśli planujecie pokręcić się tu dłużej niż jeden dzień, bez problemu znajdziecie nocleg w jednym z licznych gospodarstw agroturystycznych. Zaczynamy od Ełku.

Ełk – stolica Mazur Wschodnich ze świetnym Muzeum Kolei Wąskotorowej oraz ruinami zamku krzyżackiego na wyspie jez. Ełckiego.

Z zamku w Ełku lecimy drogą DK65 do twierdzy rosyjskiej w Osowcu z czasów Pierwszej Wojny Światowej. Twierdza ta stanowiła w początkach XX w. rosyjską przeciwwagę dla pruskiej twierdzy w Giżycku.

Po tym jak już nacieszymy się śmiganiem po podlaskich szutrach, manewrowaniu pomiędzy resztkami budowli obronnych i przesiąknięci klimatami militarystycznymi, kierujemy się na zachód, ku całkiem odmiennym refleksjom. Zmierzamy S61 do Kolna

Kolno pierwotnie znajdowało się wśród bagien, obecnie osuszonych a nazywających się dawniej Łosiowa Biel, nad rzeką Pisą tworzącą teraz popularny szlak kajakowy. W 1379 r. wielki mistrz zakonu krzyżackiego, Winrych von Kniprode, spłynął tym szlakiem. Prowadził on jeziorami mazurskimi z Rynu do Pisza, skąd rzeką Pisą do Narwi i dalej Wisłą do Torunia. Nieraz wyprawy krzyżackie odbywały się właśnie tym szlakiem żeglugowym.
Zmiana lokalizacji ze Starego Kolna na obecne miejsce nastąpiła w latach 1434–1443, ponieważ zaczęło brakować miejsca dla osady i ludzi, poza tym Pisa utraciła swoje znaczenie na rzecz dróg lądowych.

Dalej na wschód docieramy do finiszu naszej 150-kilometrowej przejażdżki. Wjeżdżamy na Kurpie, a dokładniej do Myszyńca.

Myszyniec – miasto położone nad rzeką Rozogą, prawym dopływem Narwi, to ośrodek Puszczy Kurpiowskiej, zwanej dawniej Zagajnicą, a od XVII w. Puszczą Myszyniecką, inaczej Zieloną. W II połowie XVII w. ze względu na osadę misyjną Jezuitów, zwaną Misją Myszyniecką, wieś zwana była również Jezupolem.

Dogodne położenie miejscowości przy trakcie z Ostrołęki do Szczytna wpływało na przybywanie ludności puszczańskiej na jarmarki i targi nadane przywilejami królewskimi. Na początku XVIII stulecia starostowie ostrołęccy założyli obok jezuickiej osadę zwaną: Małachowo, Nowy Myszyniec lub Martuny (od nazwiska pierwszego osadnika – smolarza). Rywalizacja pomiędzy osadami doprowadziła w 1741 r. do wystąpienia zbrojnego mieszkańców Nowego Myszyńca przeciw jezuitom i zburzeniu części zabudowań klasztornych. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 r. Misję zamieniono na probostwo. W 1791 r. Nowy Myszyniec otrzymał prawa miejskie, zaś obie osady połączono. Pamiątką po tamtych czasach są dwa place targowe: przed kościołem oraz w centrum dawnego osiedla starościńskiego. W roku 1869 Myszyniec prawa miejskie utracił, a odzyskał je ponownie w 1993 r.

Z Kurpiami jest tak, że to mało, za mało znany region w Polsce ale jednocześnie w rankingu najbardziej tradycyjnych, kultywujących stare zwyczaje, rękodzieło i charakterystyczne motywy kultury ludowej – Kurpie są niezwykle wysoko. Na równi z Kaszubami czy Podhalem. Dlatego trafiły na naszą trasę.

Warto się tu trochę pokręcić wokół komina. Ale do tego już nie potrzebujesz przewodnika. Lewa w górę!

organizatorzy atrakcji: http://www.warmia.pttk.pl/

Aha! Jeszcze jedno.

Nieco na południe znajduje się 23 Baza Lotnictwa Taktycznego w Janowie. To wojskowe lotnisko, więc nie da się wjechać na jego teren. Jednak przy odrobinie szczęścia, kręcąc się po otaczających go drogach, można poobserwować loty i ćwiczenia takich maszyn jak MiGi-29 czy śmigłowce Black Hawk, które często latają w całych formacjach.