Historia
Region warmińsko-mazurski to obszar złożony z kilku krain historycznych o bogatej i wielowątkowej przeszłości, na przestrzeni dziejów wchodzących w skład różnych organizmów państwowych.
Początki państwowości na tych ziemiach sięgają wieku XIII, kiedy to zakon krzyżacki, podbijając pruskie plemiona, tworzył własne państwo. Powstała wówczas znaczna część miast i wsi regionu, w zasadniczym zrębie ukształtowała się sieć parafialna, wtedy też zaczęły kształtować się podwaliny wielkiej własności ziemskiej. Kolejna ważną datą był rok 1525 – sekularyzacja państwa krzyżackiego i utworzenie Prus Książęcych oraz wydzielenie ziem stanowiących uposażenie biskupów i kapituły warmińskiej, tj. historycznej Warmii, związanej odtąd na ponad 300 lat z Rzeczpospolitą.
Konsekwencją tego podziału było powstanie granicy konfesyjnej (protestanckie Prusy, katolicka Warmia), widocznej wyraźnie w społecznej strukturze do roku 1945, znajdującej też swoje odzwierciedlenie w krajobrazie kulturowym. Utworzenie królestwa Prus (1701), I rozbiór Polski (1772), a co za tym idzie, włączenie Warmii do państwa pruskiego oraz przeobrażenia cywilizacyjne wieku XIX (reformy agrarne, powstanie kolei, rozwój przemysłu) przyniosły wyraźne zmiany zarówno w organizacji państwowej i stosunkach społecznych, jak i krajobrazie osiedleńczym.
Wyraźną cezurę czasową stanowi II wojna światowa i zmiany jakie ze sobą przyniosła. W wyniku porozumień jałtańskich niemiecka prowincja Prusy Wschodnie została podzielona pomiędzy Polskę i Związek Radziecki. W granice państwa polskiego włączono jej południową część, tj. ok. 2/3 obszaru. W 1945 roku utworzono Okręg Mazurski, z czasem przekształcony w województwo olsztyńskie. Kilkakrotnie zmieniało ono po wojnie swoje granice i obszar.

Województwo warmińsko-mazurskie, które w obecnym kształcie jest efektem reformy administracyjnej z roku 1998, obejmuje trzy duże krainy historyczne - Warmię, Mazury i Powiśle, część ziemi chełmińskiej oraz niewielki skrawek historycznego Mazowsza. Druga wojna światowa przyniosła ze sobą nie tylko zmiany polityczne i administracyjne. Konsekwencją był exodus miejscowej ludności i napływ nowych osadników, w wyniku czego nastąpiło rozbicie istniejących struktur społecznych i zerwanie ciągłości tradycji oraz przekształcenia krajobrazu kulturowego (zniszczenia wojenne, ahistoryczną odbudową ośrodków miejskich, uspołeczniona gospodarka).
Kilkusetletnie dzieje tej krainy wraz z bardzo znaczącym epizodem powojennym sprawiły, że jest to region, który cechują wysokie walory przyrodnicze i bogactwo dziedzictwa kulturowego, jak również ciągle nie zakończone procesy budowania trwałych więzów społecznych w oparciu o regionalną tożsamość.
Większość miast z terenu województwa warmińsko-mazurskiego posiada metrykę średniowieczną (spośród 54 historycznych ośrodków 43 uzyskało prawa miejskie pomiędzy połową XIII, a początkiem wieku XV). Istotne cezury czasowe w rozwoju ośrodków miejskich regionu to: 2 połowa XVIII wieku (proces rozbiórki murów obronnych w wielu przypadkach daje początek dynamicznemu rozwojowi przestrzennemu), 2 połowa XIX stulecia (epoka przemysłu i kolei doprowadza do zmiany oblicza i infrastruktury miejskiej), I wojna światowa (po dotkliwych zniszczeniach wojennych, w rezultacie planowej i systematycznej odbudowy znaczna część miast zyskuje zupełnie nowe i funkcjonalne oblicze), zniszczenia II wojny światowej i powojenna odbudowa (przerwanie kilkusetletniego, harmonijnego rozwoju przestrzennego).
źródło: nid.pl